یک دلیل دیگر که شما باید از چاقی دوری کنید!

یک پژوهش جدید نشان می‌دهد افراد دچار چاقی ۷۰ درصد بیشتر در معرض خطر عفونت‌های شدید هستند و ممکن است یک‌دهم مرگ‌های ناشی از بیماری‌های عفونی در جهان به چاقی ارتباط داشته باشد.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد افرادی که با چاقی زندگی می‌کنند ۷۰ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به موارد شدید بیماری‌های عفونی هستند.

بر اساس مطالعه‌ای که در نشریه پزشکی لانست منتشر شده است، احتمال بستری شدن در بیمارستان یا مرگ بر اثر بیماری‌های عفونی مانند آنفلوآنزا، کووید-۱۹، ذات‌الریه و گاستروانتریت در میان افراد دارای چاقی افزایش می‌یابد.

سولیا نویبرگ، نویسنده این مطالعه از دانشگاه هلسینکی، گفت که با توجه به افزایش پیش‌بینی‌شده نرخ چاقی در جهان، تعداد مرگ‌ها و بستری‌ها بر اثر بیماری‌های عفونی مرتبط با چاقی نیز افزایش خواهد یافت.

او افزود برای کاهش خطر عفونت‌های شدید و دیگر مشکلات سلامت مرتبط با چاقی، سیاست‌های حامی سبک زندگی سالم و کاهش وزن به‌طور عاجل لازم است؛ از جمله فراهم کردن دسترسی به غذای سالم و مقرون‌به‌صرفه و ایجاد فرصت‌هایی برای فعالیت بدنی.

این پژوهش داده‌های بیش از ۶۷ هزار بزرگسال در فنلاند و بیش از ۴۷۰ هزار بزرگسال در پایگاه داده یوکی بیوبانک در بریتانیا را برای بررسی رابطه میان چاقی و بیماری‌های عفونی شدید تحلیل کرد.

پژوهشگران در ابتدای مطالعه شاخص توده بدنی (BMI) شرکت‌کنندگان را اندازه‌گیری و آنها را در سه گروه وزن سالم، اضافه‌وزن و چاق دسته‌بندی کردند.

افراد دارای چاقی بعدتر به سه رده تقسیم شدند: کلاس یک (۳۰ تا ۳۴٫۹ کیلوگرم بر متر مربع)، کلاس دو (۳۵ تا ۳۹٫۹ کیلوگرم بر متر مربع) و کلاس سه (۴۰ کیلوگرم بر متر مربع و بالاتر).

شرکت‌کنندگان به طور متوسط به مدت ۱۳ تا ۱۴ سال پیگیری شدند.

این مطالعه نشان داد افراد چاق نسبت به افراد دارای وزن سالم (با شاخص توده بدنی ۱۸٫۵ تا ۲۴٫۹) ۷۰ درصد بیشتر در معرض خطر بستری شدن یا مرگ بر اثر هر نوع بیماری عفونی قرار دارند.

پژوهشگران مشاهده کردند که با افزایش وزن بدن، خطر نیز به طور پیوسته بالا می‌رود. افرادی که شدیدترین سطح چاقی را داشتند (شاخص توده بدنی ۴۰ و بالاتر) سه برابر بیشتر از افراد با وزن سالم در معرض خطر بودند.

میکا کیویماکی، سرپرست این مطالعه در کالج دانشگاهی لندن، گفت که یافته ما مبنی بر این که چاقی عامل خطر طیف وسیعی از بیماری‌های عفونی است، نشان می‌دهد سازوکارهای زیستی گسترده‌ای ممکن است در این میان نقش داشته باشند.

او افزود محتمل است که چاقی توانایی دستگاه ایمنی را برای دفاع در برابر باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها یا قارچ‌های عفونی تضعیف کند و در نتیجه به بیماری‌های جدی‌تر بینجامد.

با این حال، کیویماکی تاکید کرد برای تایید سازوکارهای زیربنای این ارتباط‌ها به تحقیقات بیشتری نیاز است.

این مطالعه محدودیت‌هایی دارد. به عنوان یک مطالعه مشاهده‌ای، نمی‌توان رابطه علت و معلولی مستقیمی برای این ارتباط‌ها قائل شد. نویسندگان همچنین یادآور شدند چون تحلیل بر شاخص توده بدنی متکی بود، سایر جنبه‌ها مانند توزیع چربی یا اختلالات متابولیک را به طور کامل در نظر نمی‌گیرد.

این یافته‌ها در مقیاس جهانی به چه معناست؟

با اعمال نسبت‌های خطر به‌دست‌آمده بر داده‌های جهانی مربوط به نرخ چاقی و مرگ‌های ناشی از عفونت، پژوهشگران برآورد کردند که با حذف چاقی، می‌توان بالقوه از ۹ تا ۱۱ درصد مرگ‌های مرتبط با عفونت در سراسر جهان جلوگیری کرد.

بار این مشکل از کشوری به کشور دیگر بسیار متفاوت است. در ایالات متحده، ۲۵٫۷ درصد مرگ‌های ناشی از عفونت به چاقی نسبت داده می‌شود که بالاترین سهم است.

در اسپانیا این سهم ۲۱٫۲ درصد، در بریتانیا ۱۷٫۴ درصد و در آلمان ۱۴٫۷ درصد است.

هند و چین کمترین بار را نشان دادند؛ به ترتیب ۹ و ۳٫۸ درصد.

چاقی در اروپا

نرخ‌های چاقی در سراسر اروپا رو به افزایش است.

بر اساس داده‌های اتحادیه اروپا، حدود ۱۷ درصد از بزرگسالان اروپایی دچار چاقی و در مجموع ۵۱ درصد دارای اضافه‌وزن هستند؛ وضعیتی که سازمان جهانی بهداشت آن را «همه‌گیری چاقی» نامیده است.

دفتر اروپای سازمان جهانی بهداشت قصد داشت تا سال ۲۰۲۵ افزایش چاقی بزرگسالان را در سطح سال ۲۰۱۰ متوقف کند، اما هیچ کشور اروپایی به این هدف نرسید و نرخ چاقی از سال ۱۹۷۵ تاکنون ۱۳۸ درصد افزایش یافته است.

هدف‌های تازه در برنامه اقدام بیماری‌های غیرواگیر ۲۰۲۲ تا ۲۰۳۰ شامل کاهش نسبی ۳۰ درصدی شاخص توده بدنی متوسط تا سال ۲۰۳۰، از جمله متوقف کردن روند چاقی در کودکان است.